Vraag mij wat een Reflectieboek is, en ik typeer het onmiddellijk als een uitnodiging tot nadenken. Voor mij als schrijver is het voornamelijk een vorm van schrijven waarin gebeurtenissen, ervaringen en ontwikkelingen worden bekeken vanuit zowel een persoonlijk als historisch perspectief en een fictieve kijk op de toekomst—al dan niet dichtbij.

Het leggen van verbanden tussen wat was, wat is en wat mogelijk nog komen gaat is dus geen sluitend betoog, maar een open verkenning. Waarom? Omdat de wereld om ons heen voortdurend verandert, vaak zonder dat we het meteen doorhebben. Wat vandaag immers vanzelfsprekend lijkt, kan morgen zomaar ineens op losse schroeven staan.